You are here:EDYCJA 2010»Książki zgłoszone»Historia polskiej myśli psychologicznej
poniedziałek, 02 sierpień 2010 12:24

Historia polskiej myśli psychologicznej

Historia polskiej myśli psychologicznej
Teresa Rzepa, Bartłomiej Dobroczyński
Wydanictwo Naukowe PWN
Warszawa 2009


Historia polskiej myśli psychologicznej to pierwsza tego rodzaju monografia. Nikt dotąd nie pokusił się o to, aby przedstawić początki i rozwój polskiej psychologii w okresie formowania się jej naukowych oraz instytucjonalnych podstaw. Trudno powiedzieć, czy było to efektem braku pomysłu na koncepcję takiego opracowania, czy też raczej wynikało z postawy bagatelizowania dorobku polskich psychologów przez naszych historyków nauki. W każdym razie kolejne roczniki absolwentów psychologii kończyły studia w przekonaniu, że to co najważniejsze i najciekawsze w psychologii działo się zawsze gdzieś daleko, zazwyczaj za oceanem. Książka Teresy Rzepy i Bartłomieja Dobroczyńskiego ma szansę zmienić to przekonanie. Napisali oni podręcznik oparty na dobrze przemyślanej koncepcji ukazania wielowątkowych dziejów polskiej psychologii językiem prostym i pozbawionym naukowego zadęcia. Podstawowe atuty monografii zostały wypunktowane przez wydawcę na ostatniej stronie okładki. Jest rzeczą pewną, że jeśli lektura tych kilku punktów nie zachęci czytelnika przynajmniej do przejrzenia omawianej książki – znaczy to, że nie jest on pasjonatem psychologii. Czy może być coś ciekawszego niż dowód na to, że polska psychologia rozwijała się sprawnie, nadążając (a czasem nawet wyprzedzając) za głównymi nurtami psychologii w Europie i na świecie?



Rzepy i Dobroczyńskiego dostarcza na to przekonujących argumentów. Zdanie, które zawarli we wstępie, że „historiarodzimej myśli psychologicznej – to nie terra incognita" trzeba uważać za pewnego rodzaju kokieterię. Wymienione przez autorów precedensy wydawnicze nie miały z oczywistych względów tej siły, jaką ma Historia polskiej myśli psychologicznej, choćby przez sam swój tytuł. Wszakże zbiera ona, rozwija i uzupełnia wątki rozproszone w nielicznej literaturze historyczno-psychologicznej i to również stanowi o jej wyjątkowej wartości.

Z całą odpowiedzialnością książkę polecić można nie tylko studentom psychologii (dla których powinna być lekturą obowiązkową, choćby w ramach przedmiotów „Historia myśli psychologicznej" lub „Wprowadzenie do psychologii"), lecz także osobom, które dopiero odkrywają u siebie zainteresowanie psychologią. Jest również niezłym punktem wyjścia do dalszych badań nad dziejami polskiej psychologii. Gdyby jednak czytelnik obawiał się konfrontacji z nazwiskami, datami i faktami, które z istoty rzeczy są podstawą każdej monografii historii nauki, proponuję zacząć lekturę od przeczytania ostatnich sześciu kartek książki. Czasu poświęconego na ich przeczytanie na pewno nie można uznać za stracony, a może dla niektórych odbiorców będzie to impuls do pouczającej podróży po meandrach historycznego rozwoju nauki najbliższej człowiekowi, jaką jest bez wątpienia psychologia.
Cezary Domański

IX Edycja

Nagroda Teofrasta 2013 LOGO male

Organizator

logo_charaktery

Patronat honorowy

PAN logo podpis

Partner

 

swe logo

 
2009-2017 © nagrodateofrasta.eu